Smaad en feitelijke onuistheden door Volkskrant journaliste Anneke Stoffelen

Op 16 april 2015 meende Volkskrant journaliste Anneke Stoffelen, a.stoffelen@vk.nl, een stuk te moeten publiceren dat
- feitelijk onjuist is

- onnodig lastert

- met opzet alleen een deel van de waarheid vertelt.

De meeste mensen zijn intussen gewend aan het lagere niveau van de Volkskrant. Maar voor degenen die de Volkskrant serieus nemen: doe dat niet, en hier is 'waarom niet'.

 

Hier is het stuk

Nepjurist stuurt artsen dreigmails om diagnose burnout af te dwingen
Volkskrant-21 Apr 2015
Een nepjurist stuurt dreigmails aan bedrijfsartsen die tot onvrede van patiënten niet de diagnose burnout stellen. De NVAB, de . (...) - (google)
)

 

Journaliste Anneke Stoffelen maakt feitelijk fouten omdat

1. de juridische medewerkers achter AJB juridisch geschoold zijn en wel juridische medewerkers mogen worden genoemd. Daarom is de term 'nepjurist' onnodig lasterlijk en feitelijk fout

2. VK journaliste van Stoffelen ging 'betaald' aan het werk, namelijk naar aanleiding van een telefoontje van de NVAB, de vereniging van bedrijfsartsen. De vereniging van bedrijfsartsen reageert bij ons en alle anderen die wij kennen nooit op klachten, en aangesloten bedrijfsartsen komen massaal de op hun eigen site genoemde klachten niet na:


https://www.nvab-online.nl/richtlijnen/richtlijnen-NVAB

3. De krantentekst is nooit voorgelegd aan de eigenaar van AJB om te toetsen op feitelijke juistheid

4. VK journaliste van Stoffelen doet alsof het doorgeven van een zaak aan het 'Medisch Tucht College' 'dreigen' is. Dit is echter totaal misplaatst woordgebruik; bij niet naleving van richtlijnen, waardoor talloze zieke, niet volgens richtlijnen onderzochte medewerkers lijden is welhaast een 'plicht' om de medemens te helpen.

5. Het Medisch Tucht College is de enige volgende stap als bedrijfsartsen a) hun richtlijnen niet nakomen en clienten daardoor onnodig lijden b) de NVAB niet reageert om klachten

6. Tientallen gevallen zijn de journaliste toegestuurd waaruit het nut van AJB bleek, en bedrijfsartsen na mails van AJB alnsog overgingen tot het naleven van richtlijnen

7. Er is gewezen op de NOODZAAK van AJB: sociaal advocaten zitten vol, en veel mensen kunnen geen advocaat op vergoeding krijgen

8. Het veel GROTERE nieuws is dat NVAB voorzitter Penders, die de journaliste 'aan het werk zette', accepteert dat leden van de NVAB NVAB richtlijnen niet toepassen, en diagnoses aanpassen aan de wensen van de werkgever die bedrijfsartsen betaalt EN dat hierdoor tienduizenden clienten onnodig lijden
9. Journaliste begreep totaal niet de omvang en relevantie van de maatschappellijke problematiek onder punten 5-9.

 

ANDERE KRANTEN

Gelukkig kent Nederland ook kranten die wel feiten melden, en de zaak 'in haar GEHEEL' begrijpen. Vergelijk bovenstaande 'journalistiek' van Anneke Stoffelen, met de volgende artikelen in TROUW. De artikelen in TROUW maken heel duidelijk waarom vaak juridische stappen, tot en met Medisch Tucht College, nodig zijn om bepaalde bedrijfsartsen aan de eigen richtlijnen te houden, en het recht op inzage in het eigen dossier.

- Trouw 1
- Trouw 2

Voeg hierbij: de totale onbereikbaarheid van de NVAB, zoals beschreven op http://arbeidsjuridischburo.nl/NVAB-Nederlandse-Vereniging-Bedrijfsartsen-corruptie.html

 

en u begrijpt dat naar onze inschattingen honderdduizenden werknemers, met vooral psychische klachten, niet of verkeerd worden gediagnostiseerd door bedrijfsartsen, omdat deze de eigen richtlijnen niet volgen.

Dit kost overigens ziektekostenverzekeraars per jaar miljarden euro's aan loondoorbetalingsgelden. Bij snellere diagnose en herstel van buiten, zouden mensen sneller gezond worden.

Het grote vermoeden, waarom P en O afdelingen de bedrijfsartsen 'stimuleren' om richtlijnen niet na te leven en geen diagnoses te stellen, is 'Bezava'. Zie http://bezava.com Veel werkgevers denken dat de beste manier om 'ziek uit dienst' te vermijden en Bezava te voorkomen bestaat uit het ontkennen van ziekten, zieken met vaststellingsovereenkomsten weg te sturen of regelrecht zieken zodanig te sarren dat deze uit zichzelf ontslag nemen.

Bij NIET functionerende bedriijfsartsen gaat het hele idee achter Bezava MIS.